بهشت گمشده
 خواص سبزی های کوهی

    گیاهانی كه طبیعت باسخاوت دراختیار موجودات زنده قرار می دهد، آنقدر متنوع و گوناگون است كه برای شناسایی باید آن ها را برحسب كاربرد و ویژگی های فصلی و اقلیمی به دسته ها و گونه های مختلف دسته بندی كرد.
    بهار فصل رشد و رویش گیاهانی است كه بیشترین كاربرد را از نظر دارویی و غذایی در طب سنتی و غذاهای محلی و سنتی داراست.
    در میان گیاهانی كه در بهار می رویند و رشد می كنند، سبزی های صحرایی به لحاظ ویژگی های خاص خود در درمان های خانگی و آشپزخانه ممتاز هستند.
    برخی از سبزی های صحرایی در غذاهایی مانند: آش، كوكو، پلو، كوفته و سالاد مورداستفاده قرار می گیرند و بخشی از آن ها به عنوان درمان دارویی، تقویت كننده، آرام بخش و در مصارف بهداشتی و آرایشی كاربرد دارند.
    سبزیجات صحرایی طیف گسترده ای از گیاهان هستند كه در مناطق مختلف و با نام های متفاوت شناخته و مورداستفاده قرار می گیرند و بومی منطقه خودند. اما گروهی از آن ها كه در بیشتر مناطق وجود و در مصارف غذایی عمومیت بیشتری دارند، عبارتند از:

    - بابونه
    - پونه و پونه كوهی
    - شاهی آبی یا علف چشمه (بولاق اوتی)
    - چای كوهی (توكلیجه) یا سبزی كوفته
    - شنگ
    - غازایاقی
    - سوسنبر (نعنای فلفلی)
    - تره بیابانی
    - مرزه كوهی
    - والك
   

 خواص دارویی تره کوهی

ضد عفوني كننده روده‌ها و مدر است و براي معالجه رماتيسم و بيماريهاي كبدي مفيد است. ضماد آن براي نرم كردن ورمها مفيد است. ترشح ادرار و حيض را زياد مي‌كند و قاعده‌آور است. جوشانده يا پخته شده آن با جو براي درد سر, سينه, تنگي نفس و پرورده تره با سركه در باز كردن گرفتگي كبد و طحال و خوردن برگ پخته آن براي بواسير مفيد است براي خشك كردن رطوبتهاي رحم مفيد است. ضماد آن باسماق براي مخملك و زگيل و با نمك براي التيام زخمهاي بر مفيد است. خوردن آن بينائي چشم را كاهش مي‌دهد.

خواص پونه کوهی
گیاهی است خوشبو شبیه مشخصات نعناع و پونه و خالواش که بطور خودرو و در جاهای خشک و زمین های شن زار و دامنه کوهها می روید.در این گیاه مواد چربی و قند تانن و فنول وجود دارد عطر مطبوع ان به علت وجود اسانسی به نام سیمن می باشد که از اویشن و اکالیپتوس وزیره هم به دست می اید.
10 تا 20 گرم ساقه های خشک پونه کوهی را در یک لیتر اب دم کنید .اب صاف ان را یک استکان قبل از غذا میل نمایید از اب دم کرده ان (کمی گرم باشد) در ایام ناراحتی های عصبی با این اب شستشو نمایید و این عمل را تا بهبودی کامل ادامه دهید .نام علمي پونه از واژه لاتين « پولكس» به معناي شپش مشتق شده است. روميان قديم، از پونه براي دفع شپش استفاده ميكرده اند و براي اين كار يا آنها را در اتاق آلوده ميسوزانيده اند و يا روي رختخواب ميپاشيدند. ماليدن برگهاي تازه ي پونه بر روي پوست، حشرات را دفع كرده و حيوانات دست آموز خانگي را از آلوده شدن به شپش حفظ ميكند. براي دفع كنه و حشرات، ميتوان در محل آغل حيوانات پونه پاشيد و يا اينكه با يك جوشانده ي پونه حيوانات را شستشو داد.
در گذشته هاي دور، براي دوره ماهانه عقب افتاده و تنظيم آن از پونه استفاده ميشده است. در نوشته هاي كلپپر در قرن هفدهم آمده است: '' جوشانده ي گياه پونه را بنوشيد تا پريود عقب افتاده مرتب شود.''
بايد توجه داشت كه حتي مقدار كم روغن پونه سبب از كارافتادگي كليه، تشنج و اغما ميشود و فرد مبتلا هيچگاه به حال نخست باز نميگردد، از اينرو
بايد از مصرف خودسرانه آن اجتناب كرد.
برگهاي پونه خطر كمتري دارند و گياه پزشكان، نعناي صحرايي را به جاي آن تجويز ميكنند. سرخپوستان آمريكايي، چاي پونه را براي درمان دردهاي ناشي از گرفتگي عضلات و همچنين مداواي سرماخوردگي مينوشيدند. در انگلستان نيز چاي پونه يك شيوه ي درماني سنتي خانگي براي سرماخوردگي و زكام بوده است. پونه تعريق را در بدن تحريك ميكند و به همين سبب يك درمان موثر براي سرماخوردگي است.
در ‌آشپزي، از پونه براي عطر و مزه دادن به فرني و همچنين تهيه سس استفاده ميشده است، ولي امروزه به علت طعم تند، از پونه استفاده غذايي نميشود. پونه ماهيچه هاي رحم را منقبض ميكند، بنابراين در دوران حاملگي بايد از خوردن آن اجتناب كرد.


|+| نوشته شده توسط حسن عمادی در دوشنبه هشتم مهر 1387  |
 
 
بالا